۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶ – پژوهش جدیدی که قرار است در نشست سالانه انجمن اروپایی مطالعه دیابت (EASD) در میلان ایتالیا (۲۸ سپتامبر تا ۲ اکتبر) ارائه شود، نشان میدهد که با استفاده از دستگاههای پایش مداوم قند خون (CGM)، فعالیت جنسی برای افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ کاملاً ایمن است. این مطالعه توسط دکتر دومینیکا اورلووسکا و همکارانش از دانشگاه علوم پزشکی ورشو در لهستان انجام شده است.
آمیزش جنسی به عنوان فعالیتی که میتواند انرژی زیادی مصرف کند، ممکن است توسط افراد دیابتی به عنوان عاملی برای خطر هیپوگلیسمی (افت خطرناک قند خون) تلقی شود و ترس از این افت قند میتواند بر صمیمیت و کیفیت زندگی تأثیر منفی بگذارد. نویسندگان توضیح دادند که وقتی از بیماران خود درباره ترس از افت قند خون هنگام رابطه جنسی پرسیدند، متوجه شدند که این ترس واقعاً وجود دارد. شواهد پیشین صرفاً بر اساس پرسشنامه و مصاحبه بود و قند خون هرگز به طور عینی در این شرایط اندازهگیری نشده بود.
دکتر اورلووسکا توضیح داد: «از یک سو، رابطه جنسی یک نوع فعالیت فیزیکی است و میتواند قند خون را کاهش دهد، اما در عمل متفاوت است. فعالیت ورزشی قابلبرنامهریزی است (کاهش دوز انسولین، خوردن غذا، تنظیم پمپ انسولین)، اما فعالیت جنسی معمولاً خودانگیخته است و اغلب در شب اتفاق میافتد؛ یعنی در بازهای که خطر هیپوگلیسمی شدید و تشخیصدادهنشده در بیشترین حد خود قرار دارد. علاوه بر این، کسی درباره آن صحبت نمیکند؛ بیماران در مورد ورزش با پزشک مشورت میکنند، اما در مورد رابطه جنسی صحبت نمی کنند، بنابراین این ترس هرگز برطرف نمیشود.»
در این پژوهش، محققان قصد داشتند با استفاده از دادههای CGMبررسی کنند که آیا رابطه جنسی با خطر افزایشیافته هیپوگلیسمی در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۱ مرتبط است یا خیر. این مطالعه ۱۲ بزرگسال (۷ زن، ۵ مرد، میانگین سنی ۳۶ سال) را که از CGM(فریاستایل لیبره ۲ یا گاردین ۴) استفاده میکردند، بررسی کرد. در طول ۳ ماه، ۱۱۰ رویداد آمیزش جنسی ثبت شد. هیچ هیپوگلیسمی با اهمیت بالینی مشاهده نشد و تغییرات قند خون ارتباطی با نوع درمان انسولینی نداشت.
در ۵۸ درصد موارد، قند خون پس از آمیزش کاهش (۲۷٪) و در ۴۲ درصد موارد، افزایش (۳۴٪) یافت. آمیزشهای شبانه با کاهش معنادار قند خون همراه بود، در حالی که آمیزشهای روزانه تأثیر معناداری بر قند خون نداشت. افراد با شاخص توده بدنی(BMI) برابر با ۲۵ و بالاتر، افت قند خون بیشتری را نسبت به افراد با BMIکمتر از ۲۵ تجربه کردند.
نویسندگان نتیجه گیری کردند: «به نظر نمیرسد رابطه جنسی در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۱، خطر هیپوگلیسمی بالینی معنادار را افزایش دهد. پاسخهای قند خون دوطرفه (کاهش یا افزایش) است و به نظر میرسد تحت تأثیر سطح قند خون قبل از رابطه، BMIو زمان روز باشد. این یافتهها میتواند به مشاوره بالینی کمک کرده و ترسِ ناشی از هیپوگلیسمی را که منجر به اجتناب از رابطه جنسی میشود، کاهش دهد.» نویسندگان در پایان هشدار دادند که افرادی که از CGMاستفاده نمیکنند، ممکن است ندانند حین رابطه جنسی یا شرایط دیگر دچار افت قند خون میشوند یا خیر.
منبع:
https://www.news-medical.net/news/20260918/CGM-study-finds-sexual-activity-to-be-safe-for-people-with-type-1-diabetes.aspx